Fietsendieven

"Wat jij niet wil dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet." Eén van de zinnen die me van mijn eindexamenvak Filosofie het best bijgebleven is. Ik denk dat deze zin voor iedereen geldt en dat iedereen volgens deze zin zou moeten proberen te handelen.
Nu komt hij weer van pas. Donderdagavond, lekker met een gedeelte van m'n hockeyteam uit in de stad. Ik wil mijn fiets aan een boom vast zetten, maar merk dat mijn slot niet ruim genoeg is. Ach, dan maar door de spaken heen en niet vast, hoor ik mezelf nog denken. Foute gedachte. Drie uur later is mijn fiets weg. En dat weet ik, want de groene fietstas en voetbalbel zijn nogal opvallend en als hij verplaatst was had ik hem moeten herkennen.
Je bent zo invalide zonder fiets in Utrecht. Ik doe alles fietsend en het liefst zo weinig mogelijk met de bus. En het tijdstip kon niet vervelender zijn: het begin van het nieuwe studiejaar, wanneer alle eerstejaars een nieuwe fiets kopen. Bij de kringloopwinkel en dergelijke zijn geen redelijk geprijsde fietsen meer te krijgen. Dan maar een fiets van een junk kopen? Nee. Natuurlijk zijn er twee kanten hieraan, want help je dan jezelf aan een fiets en een junk aan tien euro, of hou je een systeem in stand van fietsendieven? Ik vind dat laatste.
Dit alles klinkt vreselijk naïef, dat weet ik, want natuurlijk had ik mijn fiets beter vast moeten zetten en niet zoveel vertrouwen in mensen moeten hebben. En natuurlijk zijn er genoeg mensen die een fiets terug zouden jatten omdat ze zich daartoe gerechtvaardigd voelen. Ik wil echter handelen volgens die ene zin die mij het meest bijgebleven is: Wat jij niet wil dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet. En als iedereen volgens dit principe handelde, zou de wereld er een stuk beter uitzien.