Tranen om Klaas-Jan

“Pap, klopt het dat Rosales weggaat? Dat vind ik niet leuk. Eerst Rosenberg, nu Rosales. Hij zwaaide zo aardig naar me toen we bij de training waren…. (…) Straks gaat Huntelaar ook weg! (…) Als Klaas-Jan weggaat, moet ik héééél erg huilen.”
(Maan Goedhart in het boek Mijn dochter zit op voetbal van Marcel Goedhart)

November 2008. De transfergeruchten beginnen weer in de media te verschijnen. Huntelaar wordt in verband gebracht met Real Madrid, maar zeker is het nog niet. Gaf Klaas-Jan in de zomer nog aan dat hij nog veel kon leren onder leiding van Van Basten, nu lijkt hij wel oren te hebben naar een transfer. Deze zou echter nog minimaal twee maanden uitblijven.

En dus zie ik op die negende van november gewoon vanuit mijn eigen plek in vak 426 Huntelaar in actie tegen Sparta. We staan 2-0 voor als hij aan de andere kant van het veld opspringt, neerkomt en vervolgens gaat zitten. Wat er gebeurd is, zien we niet goed vanuit het vak, maar aan de manier waarop hij het veld afloopt zie je dat het mis is. Heel de Arena weet het eigenlijk al: dit was het laatste wat we zien van Huntelaar in een Ajax shirt.

Een onwaardige aftocht met een zelf veroorzaakte blessure. Huntelaar, de man die ons twee keer dicht bij het kampioenschap bracht. De man die in februari 2006 de 1-0 maakte tegen Inter Milan in onze laatste wedstrijd in de Champions League – de dramatische voorrondes niet meegeteld. De man die in tweeënhalf seizoen bij Ajax twee keer topscoorder werd van de Eredivisie. Het is ook niet gek dat een buitenlandse topclub hem wil hebben.

Jammer dat we met hem in de spits geen kampioen zijn geworden, jammer dat hij anderhalf jaar geleden tegen Willem II niet nét dat ene doelpunt maakte waarmee we PSV hadden ingehaald. Een aanbod van Real Madrid laat je niet liggen, ook al zou hij bij Ajax van grote waarde zijn. Er is een tijd van komen, er is een tijd van gaan en Klaas-Jan kan de volgende stap zetten. Jammer voor Ajax, goed voor hem. De enige vraagtekens die ik had, was of hij wel zou spelen. Met Arjen Robben, Higuaín en Raúl voor je, is dat ook niet gek. Maar als Robben weer eens geblesseerd is, zou Huntelaar met een beetje geschuif kunnen spelen.

De transfer was een formaliteit. Ik maakte me niet druk en zelfs niet echt heel verdrietig. Zoals ik eerder zei was ik vooral blij voor hem. Het rotgevoel komt nu pas. Nu Huntelaar bij Real inderdaad overbodig lijkt. Wie had kunnen denken dat Robben eens vijf achtereenvolgende wedstrijden fit zou zijn? Ik ben blij dat Huntelaar gister in het Nederlands elftal liet zien wat zijn plek is, maar in de eerste instantie stond Dirk Kuijt hier omdat Klaas-Jan geen wedstrijdritme heeft.

Huntelaar speelt niet en een speler die bij zijn club niet speelt, krijgt bij het Nederlands elftal ook niet de voorkeur. En ook in Oranje strooit Arjen Robben roet in het eten: als hij er níet bij is, speelt Van Persie links, Kuijt rechts en Huntelaar in de spits. Prima opstelling, waarbij in elk geval Van Persie en Kuijt staan op plekken waar ze meer thuishoren. Leuke bijkomstigheid is dat Klaas-Jan dan gewoon speelt.

En naast het feit dat Real hem niet opstelt, verlangen we bij Ajax ook naar betere tijden. Want feit is dat we sinds Huntelaar officieel geen Ajacied meer is, slechts één behoorlijke wedstrijd hebben gespeeld, tegen NEC. Voor de rest zit er in het spel van Ajax een hard dalende lijn.

En zo komt het dat ik nu, drie maanden nadat de transfer bekend werd, net als Maan Goedhart met tranen in mijn ogen een interview met Huntelaar in de Sportwereld lees. Als iemand weggaat bij Ajax, gun je hem al het goeds. Vijftien doelpunten in de Primera División, minstens. Maar dat gebeurt niet, terwijl bij Ajax de effectiviteit tot een dieptepunt is gedaald. Bah.